• Teknik Detay: Bu geri sayım başladığında, şehrin ZPM'leri kontrolsüz bir enerji dalgalanması yaratarak kalkanları devre dışı bırakıyor. Ekibin tek şansı, sistemi "evdeyim" (Pegasus’tayım) diyerek kandırmak.
  

• Kimlerdi? Bu medeniyet, ne Wraithler gibi biyolojik ne de Asuranlar gibi nanoteknolojikti. Onlar "saf enerji mühendisleriydi".
  
• Yıldız Emiciler: İki yıldızın arasına kurdukları devasa bir ağ ile enerji topluyorlardı. Atlantis'in aniden galaksilerine girişi, bu hassas enerji dengesini bozduğu için şehri yok etmeye yeminliydiler.
  

• Kurgu: Atlantis, Triangulum'daki enerji ağının yarattığı kütleçekim alanı nedeniyle zamanın farklı aktığı bir "cep evrene" hapsoluyor.
  
• Todd’un Fedakarlığı: Todd, ekibi kurtarmak için kendisinin 2 saat önceki haliyle iletişim kurmak zorunda kalıyor. Bir sahnede, Todd kendi geçmiş versiyonuna "Eğer bunu yapmazsan, asla benim olduğum kadar zeki (ve hayatta) olamayacaksın" diyerek stratejik bir intihar hamlesine ikna ediyordu.
  
• Sonuç: Bu hamle, Atlantis'in hem Triangulum’dan kaçmasını hem de Pegasus’a tam zamanında varmasını sağlıyordu.
  

• M35-117 Gezegeni: Stratejik olarak daha güvenli, bol miktarda yeraltı kaynağına sahip ve Wraithlerin radarında olmayan bir yer.
  
• Politik Değişim: Richard Woolsey, Atlantis’in artık sadece bir araştırma üssü değil, Pegasus Galaksisi’nin "Birleşmiş Milletler" merkezi olması gerektiğini ilan ediyordu.
  

"Stargate: Extinction, sadece bir veda değil, seriyi daha karanlık ve bilimsel temelli bir yöne çekme çabasıydı. Eğer çekilseydi, bugün belki de 10. sezonu konuşuyor olabilirdik. Bu film, Sheppard ve Todd arasındaki o ince 'dost-düşman' çizgisini efsaneleştirecek bir finale sahipti."